پکیج چربی گیر DAF

شناور سازی با هوای محلول ( پکیج چربی گیر DAF ) یکی از موثرترین و قوی ترین راه ها برای حذف مواد جامد معلق (TSS)، تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی (BOD5)، چربی ها، روغن ها و گریس ها (FOG)، فسفر (P) و سایر مواد مغذی از صنایع شناخته شده است.

شناورسازی با هوای محلول چیست و عملکرد آن چگونه است؟

شناور سازی با هوای محلول بر پایه یک فرآیند فیزیکی – شیمیایی صورت میگیرد و در آن تزریق هوا به صورت حباب های ریز به جریان فاضلاب با استفاده هم زمان از مواد شیمیایی باعث شناور شدن ذرات در سطح پساب می شود. این حباب ها روی ذرات جامد می چسبند و باعث افزایش سرعت صعود ذرات به سطح سیال میگردد . شناور سازی مواد محلول از طریق این فرایند، 5 برابر سرعت بیشتری از نشست در یک مخزن ته نشینی معمولی است و در نتیجه باعث صرفه جویی در وقت و مکان می شود. سپس این لایه لجن شناور به طور خودکار و مداوم با استفاده از سیستم اسکرابر برداشته می شود. در فرایند تصفیه با سیستم DAF پسابی تقریباً عاری از TSS ، FOG خارج شده که قسمت زیادی از BOD آن کاهش یافته است.

DAF-Schematic

فرایند تصفیه در پکیج DAF به صورت شماتیک

در بعضی موارد، پکیج چربی گیر DAF ، در ابتدای پروسه تصفیه آب و  بلافاصله بعد از واحد پیش تصفیه قرار میگیرد تا حذف روغن و چربی در دستور کار فرایند تصفیه تعریف شود. همچنین می توان پکیج DAF رادر ابتدای تصفیه بیولوژیکی به منظور کاهش بار آلودگی قرار داد. در موارد متعددی این سیستم پس از فرایند تصفیه آب نصب می گردد تا عمل زلال سازی صورت گیرد. همچنانکه در فرایند نمک زدایی برای محافظت از غشاها از وجود جلبک ها در آب نیز به کار گرفته می شود. بعلاوه می توان آن را در قسمت بالای خط تصفیه لجن به جهت تغلیظ لجن نصب کرد تا حجم آن کاهش یابد.

لخته سازی و انعقاد

فاضلاب به طور مداوم به لوله لخته سازی (فلوکولاتور) که به جهت افزایش امکان اختلاط با مواد شیمیایی حالت زیگزاگ دارد، ارسال می شود. در آنجا ، ماده منعقد کننده اضافه می شود. مواد منعقد کننده مانند یک پل ذرات کلوئیدی را به یکدیگر نزدیک کرده وانها را به یکدیگر متصل میکند و  در واقع افزایش مواد منعقد کننده بار منفی ذرات معلق را خنثی و آنها را پایدار می کند که باعث درشت تر شدن آنها می شود. برخی از منعقد کننده های پر استفاده در تصفیه آب سولفات آلومینیوم ، سولفات آهن ، کلرید فریک یا پلی کلرید آلومینیوم هستند. سپس ، در همان لوله ، ماده لخته ساز اضافه می شود. این ماده یک پلیمر با بار مخالف جهت جذب لکه های کوچکتر یا کلوئیدها برای تشکیل لکه های بزرگتر است. به این ترتیب میکرو حباب های هوا به شاخه های بزرگ متصل می شوند و ذرات با چگالی کمتری نسبت به آب ایجاد می کنند و باعث ایجاد شناوری می شوند.

فلوکولاتور

لجن یک طرف، فاضلاب تصفیه شده در طرف دیگر!

پس از تشکیل لخته ها ، بخشی از پساب تصفیه شده – تقریباً 30 درصد – مجدداً در گردش قرار می گیرد تا با فاضلاب مخلوط شود. یک سیستم تزریق پیشرفته، فشار آب اشباع شده را در واحد شناوری توزیع می کند. از این طریق ، حباب های تولید شده می توانند سایز مناسبی برای همراهی با لخته های شناور به دست آورند.

سرانجام ، در سطح واحد شناور سازی ، یک سیستم اسکرابر، لجن ایجاد شده را در یک قیف جمع آوری کرده و پساب زلال شده در یک سرریز در طرف مقابل تخلیه می شود. در این بین ، ذرات سنگین تری که نمی توانند به چگالی کمتری از آب برسند ، در محفظه رسوب نگهداری می شوند تا در ابتدای خط تصفیه فاضلاب مجدداً به گردش درآمده تا تصفیه مناسب دریافت کنند.