ماهیت آب خاکستری

وضعیت منابع آبی ایران به طور خاص، موضوع بحث و بررسی بسیاری از مسئولان حوزه آب کشور میباشد و نگرانی های ناشی از بحران آب، دغدغه اصلی برنامه ریزیهای سالهای اخیر در این حوزه بوده است. ایران کشوری با اقلیم عمدتاً گرم و خشک است. رشد سریع جمعیت مهمترین عامل کاهش سرانه آب تجدید شونده کشور در قرن گذشته بوده است. جمعیت ایران در طی این هشت دهه، از حدود ۸ میلیون نفر در سال 1300 به 83 میلیون نفر تا پایان سال 1398 رسیده است. بر این اساس میزان سرانه آب تجدیدپذیر سالانه کشور از میزان حدود 13000 متر مکعب در سال 1300 به حدود 1400 متر مکعب در سال 1392 تقلیل یافته و در صورت ادامه این روند، وضعیت در آینده به مراتب بدتر خواهد شد. منابع آب تجدیدپذیر کل ایران به 130 میلیارد متر مکعب بالغ میگردد. با توجه به میزان منابع آب و سرانه مصرف، ایران از جمله کشورهایی است که در گروه کشورهای مواجه با کمبود فیزیکی آب قرار دارد. این بدان معناست که حتی با بالاترین راندمان و بهره وری ممکن در مصرف آب، این کشورها برای تأمین نیازهایشان آب کافی در اختیار نخواهند داشت. حدود ۲۵ درصد مردم جهان از جمله ایران مشمول این گروه میباشند (مرکزآمار ایران، 1397).

دسته بندیهای متعددی درخصوص فاضلابها وجود دارد یکی از این دسته بندیها، دسته بندی فاضلابها به دو گروه فاضلاب سیاه و فاضلاب خاکستری (آب خاکستری) میباشد. فاضلاب سیاه، نام دیگر فاضلاب است که به طور خاص تاکید بر وجود فضولات انسانی و حیوانی دارد. به عبارت دیگر این نوع فاضلاب، خروجی ناشی از توالتها را در بردارد و حاوی پاتوژنها و مواد میکروبی و باکتریایی میباشد

در مقابل فاضلاب سیاه، فاضلاب خاکستری قرار دارد که مفهومی است که در سالهای گذشته بیشتر موردتوجه قرار گرفته است. فاضلاب خاکستری، فاضلابی است که خروجی توالت را در برنداشته و عاری از هرگونه فضولات انسانی می باشد. در واقع فاضالب خاکستری که به دلیل شباهت بیشتر به آب، آب خاکستری نیز نامیده میشود که پساب ناشی از فعالیتهای مربوط به شستشو و بهداشت را در برمیگیرد. مبدا تولید کننده این فاضلاب،روشویی، ماشین لباسشویی و ظرفشویی، حمام و وان حمام و در برخی تعاریف پساب خروجی آشپزخانه میباشد

بر اساس تعریف جهانی به همۀ پسابهای تولید شده درخانه به جز فاضلاب توالت، آب خاکستری گفته میشود. آب خاکستری خود به دو دسته آب خاکستری روشن و آب خاکستری تیره تقسیم میشود که دسته اول مربوط به پساب ناشی از حمام و روشویی و دسته دوم شامل پساب ناشی از آشپزخانه و ماشین لباسشویی و ظرفشویی میشود. اگرچه برخی کشورها، پساب ظرفشویی (آشپزخانه) را بدلیل وجود چربی، روغن و شوینده ها آب خاکستری تلقی نمیکنند.

ماهیت آب خاکستری که استحصال شده از فعالیتهای معمول روزانه نظیر رختشویی، شستشوی ظروف و حمام کردن است، از مواد شیمیایی و دترجنتها می باشد. آب خاکستری، تفاوتهایی با آب سیاه (گندآب فاضلابی) دارد. در واقع میزان میکروبها و مواد خطرناک آن به مراتب کمتر بوده و به عنوان مثال آمونیاک در آب خاکستری حدود 1۰ / 1 آب سیاه است. همچنین پاتوژنها و میکروارگانیسمهای کمتری در آب خاکستری یافت میشوند و مقدار کم موجود هم حاصل شستن میوه یا دستهای آلوده در روشویی میباشد. پاتوژنها در فاضلاب از سه منبع آلودگی مدفوعی، پاتوژنهای خارج شده از دهان و بینی و شستن مواد غذایی آلوده تشکیل میشوند. آب خاکستری دارای مقدار اندکی پاتوژنهای مدفوعی است. همچنین آب خاکستری نیتروژن کمتری نسبت به آب سیاه دارد. نیتروژن موجود در فاضلاب از فاضلاب سرویسهای بهداشتی حاصل میشود که بر روی  منابع آب آشامیدنی اثر سوئی میگذارد و همچنین آب خاکستری نسبت به فاضلاب سیاه سریعتر تجزیه میشود.

برگرقته از مقاله آب خاکستری؛ جایگزینی پایدار در بحران کم آبی شهرها و روستاها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Call Now Button