ته نشینی در تصفیه

ته نشینی

این فرآیند؛ حذف ذرات جامد سنگین تر از آب با نیروی گرانش است. ذراتی که در بازه زمانی معقول ته نشین می شوند را می توان با استفاده از مخزن ته نشینی (که به آنها زلالساز نیز می گویند) حذف کرد. این فرایند یکی از مراحل تصفیه آب یا فاضلاب است. از آن با عنوان رسوب گذاری نیز یاد می شود.

کاربردهای ته نشینی در تصفیه آب:

ته نشینی ساده (یا پیش رسوب گذاری) آبهای سطحی رودخانه در تصفیه خانه های دارای فرآیند فیلتراسیون برای تصفیه آب سطحی، برای حذف جامدات لخته شده.  از یک مخزن رسوب گذاری بعد از مخزن لخته سازی استفاده می کنند.

در تصفیه خانه های دارای فرایند نرم سازی (کاهش سختی آب) برای تصفیه آب سخت برای حذف جامدات لخته شده. مخزن رسوب گذاری بعد از مخزن لخته شدن ایجاد می شود.

هدف حوضچه رسوب اولیه، حذف مواد جامد آلی قابل حل است. این امر در حوضه‌های بزرگ در شرایط نسبتاً آرام امکان‌پذیر است. مواد جامد ته‌نشین شده به وسیله لجن‌روب مکانیکی به خزینه لجن‌گیر انتقال داده شده و از آنجا به یک منطقه پردازش لجن پمپ می‌شود. روغن، گاز و سایر مواد شناور از سطح پاک می‌شوند. پساب حاصل نیز بعد از عبور از سرریز به محفظه‌ای تخلیه می‌شود.

غالباً مواد شیمیایی برای افزایش بازدهی زدایش ته‌نشینی ساده اضافه می‌شود. ذرات کلوئیدی لخته شده و با توده‌های در حال ته‌نشین پاک می‌شوند. در غیر این صورت این ذرات در ته‌نشینی ساده از بین نخواهند رفت. ممکن است مواد شیمیایی نیز به رسوب آلی محلول، فسفر و فلزات سنگین اضافه شود. در تصفیه خانه های دارای فرایند هوادهی ، آهن و منگنز را از آبهای زیرزمینی حذف می کند.

برای خرید پکیج تصفیه فاضلاب کلیک کنید

انواع حوضچه ها:

اصول ته نشینی برای حوضچه های تصفیه آب یا فاضلاب مشابه بوده و تجهیزات و روش های راهبری آنها نیز مشابه است. به طور کلی ته نشینی یعنی حذف ذرات وارد شده به حوضچه از جریان آب قبل از خروج جریان از قسمت سرریز خروجی. ته نشینی به چهار نوع تقسیم می شود که انواع آن به غلظت ذرات و میزان برخورد آنها بستگی دارد.
 نوع اول:
در این نوع از ته نشینی ذرات هرکدام به طور مستقل و مجزا با سرعت منحصربه فردی ته نشین میشوند. زمانی که غلظت مواد جامد معلق کم باشد و هیچ واکنش داخلی انجام نگیرد این نوع از ته نشینی مورداستفاده فرار میگیرد. با توجه به مطالب بیان شده ذرات به صورت شن و ماسه در این دسته قرار میگیرد. ته نشینی در این حالت از قانون استوکس پیروی میکند.

 نوع دوم:
زمانی که غلظت مواد کم باشد و ذرات قابلیت اتصال به یکدیگر را داشته باشند و به صورت لخته ته نشین شوند در طی این اتصال وزن ذرات افزایش مییابد و درنتیجه سریعتر تهنشین میشوند. در این حالت هیچ قاعده و قانون خاصی برای ته نشینی وجود ندارد. این نوع از ته نشینی در تصفیه خانه های آب و فاضلاب معمول بعد از واحدهای انعقاد و لخته سازی که ذراتی با غلظت کم و قابلیت لخته شدن تولید میکنند، مورد استفاده قرار میگیرد.
 نوع سوم:
ته نشینی نوع 3 یا ته نشینی ناحیه ای عبارت است از ته نشینی غلظت متوسطی از ذرات که در آن ذرات به حدی به هم نزدیک هستند که نیروهای بین ذره ای، ته نشینی ذرات همجوار را مانع می شوند. ذرات در وضعیت ثابتی نسبت به هم باقی می مانند و همگی با سرعت ثابتی ته نشین می شوند. درنتیجه توده ذرات بصورت یک ناحیه یا منطقه ته نشین می شوند. این نوع که در اعماق متوسط زلال ساز نهایی فرایند لجن فعال به وقوع می پیوندد نمونه ای از ته نشینی نوع 3 می باشد.
 نوع چهار:
ته نشینی نوع 4 یا نوع متراکم عبارتست از ته نشینی ذراتی که به علت غلظت زیاد با هم در تماس بوده و رسوب گذاری آنها از طریق تراکم توده های فشرده صورت می گیرد. نمونه ای از ته نشینی نوع 4؛ نوع متراکمی است که در اعماق پایین تر از زلال ساز نهایی فرایند لجن فعال روی می دهد.

شکل حوضچه ها:

عملکرد حوضچه ته‌نشینی عمدتاً به مکان و عملیات سازه خروجی بستگی دارد. خروجی باید به‌طور یکنواخت برای جلوگیری از شیب‌های پرسرعت واقع‌شده و جریان میان‌بر خارج شود. حداقل فاصله میان ساختارهای ورودی و خروجی باید 3 متر (ft 10) باشد به استثنای حوضچه‌ای که تمهیدات ویژه‌ای برای جریان میان‌بر اتخاذ شده است. اگر این سرعت رویکردی به‌سرعت سایش برسد، ذرات ته‌نشین شده ممکن است در جریان خروجی ظاهر شوند. شیب چگالی ممکن است سبب حمل جامدات شود.

سازه‌های خروجی عبارت‌اند از (a) نوع سرریز ریزشی (بار) یا (b) نوع دریچه زیرآب. سازه خروجی سرریز از یک دیواره آرام کننده درجلوی سرریز ریزشی، ناودان یا کانال پساب و یک جعبه خروجی تشکیل می‌شود. دیواره آرام‌کننده مواد شناور را از گریز به پساب متوقف می‌سازد. سرریز ریزشی ممکن است از لبه راست یا شکاف V شکل باشد. اگر سرریز لبه راست باشد، محاسبات رأس با استفاده از معادله سرریز کلاسیک رأس خیلی کوچک را روی سرریز (mm 2-1) به دست می‌آید.

در چنین رأس کوچکی، اثرات چسبندگی مویرگی در تاج سرریز مهم است و استفاده از فرمول‌های سرریز کلاسیک محاسبات سر مطلوبی را ارائه نمی‌دهد. در سرهای کوچک، جامدات و لجن اطراف تاج سرریز جمع می‌شوند. همچنین در شرایط آب و هوایی در سر ممکن است یخ تشکیل شود. علاوه بر این، اگر سرریز به‌طور خیلی مناسب سطح‌بندی نشود، بار سرریز ممکن است غیریکنواخت باشد. به همین خاطر، طراحان سرریز شکاف V شکل 90 درجه را ترجیح می‌دهند. کانال خروجی جریان مازاد را از سرریز جمع‌آوری کرده و آن را به محفظه خروجی منتقل می‌کند. سازه خروجی سرریز رایج‌ترین سازه مورد استفاده در حوضچه‌های مستطیلی شکل و دایره‌ای است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Call Now Button